کلمه «لُبْس» به معنای پوشاندن و «لَبْس» به معنای شکّ و تردید است.
امتیاز انسان، به شناخت اوست و کسانی که با ایجاد شکّ و وسوسه و شیطنت، حقّ را از مردم می‏پوشانند و شناخت صحیح را از مردم می‏گیرند، در حقیقت یگانه امتیاز انسان بودن را گرفته‏اند و این بزرگترین ظلم است.
حضرت علی علیه السلام می‏فرماید: اگر باطل خالصانه مطرح شود، نگرانی نیست. (چون مردم آگاه می‏شوند و آن را ترک می‏کنند.) و اگر حقّ نیز خالصانه مطرح شود، زبان مخالف بسته می‏شود. لکن خطر آنجاست که حقّ و باطل، بهم آمیخته شده و از هر کدام بخشی چنان جلوه داده می‏شود که زمینه‏ی تسلّط شیطان بر هوادارانش فراهم شود. [نهج‏البلاغه، کلام 49. ]
پیام ها :1- نه حقّ را با باطل مخلوط کنیم و آنرا تغییر دهیم و نه باطل را در لباس حقّ مطرح سازیم. «لا تلبسوا الحقّ، لا تکتموا الحقّ»
2- وجدان وفطرت، بهترین گواه بر حقّ پوشی انسان است. «وانتم تعلمون»